The 11th Line

เขียน : สนธิ ลิ้มทองกุล

ราคาปก : 200 บาท (พิมพ์ครั้งที่ 2 มกราคม 2545)

หน้า : 192

ISBN 974-7085-89-5

สนพ แมเนเจอร์ มีเดียร์ กรุ้ป

ในวันนั้นหนังสือเล่มนี้สร้างแรงกระตุ้นในการทำงานให้ผมได้มาก …. และก็ไม่ได้เปลี่ยนไป จนวันนี้

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

1.) โครงการดีๆสนุกๆ “ห้องสมุดสุดปลายจมูก” http://www.facebook.com/LibraryAtYourNoseTip

2.) แวะอ่านความคิดของผม http://thelastquestion.exteen.com/20110820/entry

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

25 กันยายน 2554

ผมเพียงเล่าเรื่องหนังสือดีๆเล่มหนึ่ง

ผมย้ำว่ามันคือหนังสือที่ดี

ไม่มีนัยยะการเมืองหรืออื่นใดแอบแฝง

สำหรับคนที่ต้องการแรงบันดาลใจในการทำงาน

หนังสือเล่มนี้เคยให้สิ่งนั้นกับผม

ในปี 2545 และ ยังไม่ได้เปลี่ยนไปในปี 2554

29 มีนาคม 2545

คือวันที่ ที่เขียนด้วยลายมือผม

เขียนไว้ใต้ลายเซ็นต์ผม และ เหนือคำว่า ศูนย์สิริกิตต์

คงเป็นงานหนังสือ และ เป็นวันที่ที่ผมซื้อหนังสือเล่มนี้

และเป็นหนังสือที่กระตุ้นเตือนผมได้เรื่อยๆ … จากนั้นมา

ต้นปี 2550

ผมได้คุยกับผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง

ที่พยายามจะเปลี่ยนใจไม่ให้ผมลาออก

แม้ผู้ใหญ่ท่านนั้นจะทำไม่สำเร็จ

แต่ ณ ประโยคหนึ่ง

“เอก ผมก็เคยเหมือนคุณที่คิดว่า เราอยากโตเร็ว

และเราโตที่ไหนก็ได้ ผมเคยผ่าน M Group มาแล้ว”

แม้ผู้ใหญ่ท่านนั้นจะทำไม่สำเร็จ

แต่ผมก็ตัดสินใจอยู่ต่อ ด้วยเหตุผลอื่น

และกับประโยคที่ว่า “ผมเคยผ่าน M Group มาแล้ว”

มันเป็นความลับที่ยิ่งใหญ่ สำหรับผม

25 กันยายน 2554 เวลา 20.00 น

ผมกำลังนั่งดู “All About Lily Chou Chou”

แล้วผมก็นึกถึงหนังสือเล่มนี้ขึ้นมา

ผมเสียดายที่ในที่สุดเขากลายเป็น แป๊ะลิ้ม

แต่เนื้อหามัน ไม่ได้เปลี่ยนไป

มันยังก้องด้วยเสียงเดิม

ไม่ว่าเสียงนั้นจะตะโกนจาก ยอดเขา

หรือหุบเหวลึก

1.) ผมมีธุรกิจที่มีความเสี่ยงอยู่ในมือมากมาย

มันสำคัญมากในการทำให้ธุรกิจเติบโต

และมันสำคัญมากสำหรับการทำให้จิตวิญญาณ

ในตัวผมลุกโชนตลอดเวลา

2.) “เมื่อผมตายลงผมต้องการให้ชาวตะวันตก

พูดว่ามีไอ้บ้าระห่ำชาวเอเซียคนหนึ่ง

ที่เป็นคู่ต่อสู้ที่สมน้ำสมเนื้อกับเรา

และไอ้บ้าระห่ำนั้นชื่อ สนธิ ลิ้มทองกุล”

3.) สิ่งที่เป็นความฝันในอดีต

จะต้องกลายเป็นความจริงเสมอ

4.) ผมอาจจะกลายเป็นช้างผอม

แต่ผมก็ยังเป็นช้าง

ถ้าคุณอยากรู้ว่า ทำไม

คำพูดมันฟังอหังกาขนาดนั้น

คุณคงต้องลองอ่าน

คนที่เคยมีความคิดที่ล้ำ เคยเป็นคู่แข่ง เป็นเพื่อน

เป็นศัตรู กับ อดีตนายก

หากคุณมีสี

คุณอาจจะต้องถอดเสื้อก่อนอ่าน

ผมคาดการณ์ว่า คงจะมีใครเข้ามา comment ด้านลบ

และเล่มนี้อาจจะไม่ได้ Hot Post

แต่มันจะสำคัญอะไร

เพราะผมคงรู้สึกแย่กว่า … ถ้าไม่ได้เล่า

ให้คุณฟัง

- ต้องอ่านก่อนจึงจะเข้าใจ ทิ้งร่องรอยไว้ให้เข้าใจกัน -

เขียน : ยอดยุทธ ฉายสุวรรณ์

ราคาปก : 255 บาท (พิมพ์ครั้งแรก กรกฎาคม 2554)

หน้า : 195

ISBN 978-616-7079-41-7

สนพ a book

ที่สอง … ชัยชนะของการเสียสละ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

1.) โครงการดีๆสนุกๆ “ห้องสมุดสุดปลายจมูก” http://www.facebook.com/LibraryAtYourNoseTip

2.) แวะอ่านผมผ่านคุณkeaaaa http://thelastquestion.exteen.com/20110820/entry

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ผมหยิบหนังสือเล่มนี้ทันทีที่เห็นปก

ผมยังอ่านหนังสือเล่มนี้ไม่จบหรอกครับ

และจะบอกว่า 3-4 เรื่องที่ผมอ่านไป

ผมยังรู้สึกจังหวะจะโคนเนื้อเรื่อง ไม่ถึงกับโดนหรอกครับ

แต่จะเป็นไรไป สำหรับคนที่วิ่งตามความฝัน

นักเขียน ที่เป็นผลผลิตของ a book Rookie Writer

ผ่านกองทุนกู้ยืมเพื่อหนังสือทำมือ

กับหนังสือเล่มแรกในชีวิต

ผมอยากจะบอกว่า concept หนังสือเล่มนี้นี่แหละครับ

ที่ทำให้ผมหยิบมาจ่ายโดยไม่ได้ดูราคาก่อน

สำหรับผม

เรื่องราวของ “ที่สอง” น่าศึกษา เสมอ

และนั่น ก็ทำให้ผมอยากมาชวน

ให้แวะมาชม … จะแค่ดมๆ หรือ จะอ่านให้ซึมซับ

ขึ้นกับรสนิยมครับ

วันนี้ ยอดยุทธ ฉายสุวรรณ ก็เป็นแค่นักเขียนระดับสอง

แต่กับ concept หนังสือ ที่คิดเอง เสนอเอง เขียนเอง เล่มนี้

ประกอบกับการค้นหาข้อมูลของเขา

ผมรู้สึกว่านี่ คือ ของดีครับ

เรื่องราว 12 คน ที่เป็นที่ 2 ที่เขาให้นิยามว่า

“ผู้เกือบถูกจดจำ”

บางคนในนั้น น่าจดจำ กว่าที่หนึ่งเสียด้วยซ้ำ

และบางคนในนั้น คือ ที่หนึ่งตัวจริง

ใครจะรู้ว่า "Is Shakespeare, Shakespeare?"

แต่ด้วยโชคชะตา ประวัติศาสตร์ก็เลือกไม่จดจำเขา

ก็เพราะ ใครๆก็รู้ว่า ประวัติศาสตร์ถูกเขียนโดยผู้ชนะ

และโลกเราก็เป็นเช่นนี้

ผมเห็นเล่มนี้ปุ้บ ผมก็นึกถึงท่อนหนึ่งในหนังสือ

Tuesday with Morrie หนังสือดี ที่ผมเอามาเขียนถึงเร็วไป

แต่เป็นประโยคที่อยู่ในใจตลอด

It is 1979, a basketball game in the Brandies gym.

The team is doing well, and the student section begins a chant,

“We’re number one! We’re number one!”

Morrie is sitting nearby. He is puzzled by the cheer.

At one point, in the midst of “We’re number one!”

He rises and yells, “What’s wrong with being number two?”

The students look at him, They stop chanting.

He sits down, smiling and triumphant.

http://theeleventhline.exteen.com/20091223/4-tuesday-with-morrie

ตอนผมเรียนระดับประถม

ผมไม่เคยวิ่งได้ที่ 1 ของชั้นเลย เพราะมีเพื่อนคนหนึ่ง

ผมยังจำได้แม่นว่า ชื่อ สุมาน วิ่งชนะผมตลอด

ตอนเด็กๆ ผมเป็นเด็กเรียนเก่ง

แต่ ประถมจนจบมัธยมปลาย

ผมเคยได้ที่ 1 แค่ 2 เทอม ที่เหลือพระรองตลอด

ผมเคยถูกโรงเรียนส่งแข่งสารพัด

ทั้งวิชาการ และ ศิลปะ ได้ใบประกาศมาไม่น้อย

แต่ไม่เคยได้ที่ 1 เลย

เตะบอลตอน ม 5 ผมได้เป็นตัวจริงในนัดแรก

แต่ความเครียด ทำให้เล่นไม่ดี แล้วจากนั้นก็โดนดร็อป

จนนัดชิง ถึงเราจะชนะเลิศ ได้เหรียญแห่งความทรงจำ ผมก็เป็นแค่สำรอง

แต่ความทรงจำทั้งหมดนั้น ก็งดงาม

ลองอ่านเรื่องราว ของ “ที่ 2” เหล่านี้สิครับ

แล้วจะได้สัมผัสอีกอารมณ์ แล้วคุณจะเข้าใจคำถาม

“What’s wrong with being number two?”

แล้วคุณจะมีความสุขกับชีวิตมากขึ้น

- ผมรักและมีความสุขกับร่องรอยของคุณเสมอ แม้มันจะไม่ใช่ที่แรกที่คุณแวะมา-