117. “สดับลมขับขาน” ปฐมบทแห่งตำนาน มูราคามิ

posted on 29 Jan 2012 20:53 by theeleventhline in ShortStoryInterThai directory Fiction, Knowledge

เขียน : ฮารูกิ มูราคามิ

แปล : นพดล เวชสวัสดิ์

ราคาปก : 160 บาท

หน้า : 139

ISBN 9786167591063

มูราคามิ ชายผู้บัญญัติ ให้สีเทา เป็นเฉดสีฉูดฉาด

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

1.) โครงการดีๆสนุกๆ “ห้องสมุดสุดปลายจมูก” http://www.facebook.com/LibraryAtYourNoseTip

2.) แวะอ่านความคิดของผม http://thelastquestion.exteen.com/20110820/entry

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ผมดีใจมากกว่าปกติ ที่เห็น entry ก่อนได้ขึ้น Hot Posts

เหตุผลคือ ผมไม่ได้แวะไปหาใครเลยมา2-3 เดือนแล้ว

และคงจะเป็นแบบนี้ไปอีก 2-3 เดือน เพราะ ภาระกิจที่รัดตัวมาก

ผมดีใจ ที่เห็นว่า blog แบบนี้ก็มีที่ยืน

ความที่แน่นทั้งงานหลัก งานเขียน งานเรียน

ผมจึงเลี่ยงไม่ซื้องาน มูราคามิ เลย เพราะรู้ว่ามันจะทำให้ผมเขว

เล่มเก่าๆที่กองอยู่ก็ใช่น้อย

แต่ก่อนงานแต่ง เพื่อนสนิทก็ซื้อมาให้ ชุดไตรภาคแห่งมุสิก

แล้วจะให้ผมทำอย่างไร ผมก็ปุถุชน

หลายปีก่อนลุงคนโต (ตั่วกู๋) ของผม ซึ่งท่านก็เป็นคนขาดๆเกินๆบ้าง

มีชีวิตที่ลำบากมาตลอดชีวิต

แต่รักหลานทุกคน

ผมเองน่าจะเป็นหลานรักลำดับที่ 1 หรือ ไม่เกินที่ 2

ตอนเรียนอนุบาล ตั่วกู๋จะมาจูงผมไปส่งที่โรงเรียนทุกวัน

พอขึ้นชั้นประถม ผมย้ายโรงเรียน และ ก็นั่งสองแถวไปโรงเรียนเอง

แต่ทุกวันที่เดินไปขึ้นรถ จะต้องผ่านแผงล็อตเตอร์รี่ของ ตั่วกู๋

ตั่วกู๋ จะเอาเงินให้ผม 1 บาททุกวัน

และเสาร์อาทิตย์จะพาผมไปเที่ยววังหลัง

เพราะตั่วกู๋ชอบพระ แต่ก็ไม่ลืมซื้อหมูสะเต๊ะของโปรดให้ผมทานทุกครั้ง

แล้วเมื่ออากู๋ป่วยหนักในตอนที่ผมเรียน มหาวิทยาลัย

ผมก็ผลัดผ่อนไม่ได้ไปเยี่ยมสักที เพราะติดเรียน ติดเพื่อน

จนวันอาทิตย์หนึ่ง ที่บ้านได้รับโทรศัพท์ว่าให้รีบไปดูตั่วกู๋ครั้งสุดท้าย

ไปถึงอากู๋หลับสบาย

เรายืนดูด้วยความสบายใจ ดีใจที่มาทัน ดีใจที่อากู๋ไม่เป็นไร

ผ่านไปเกือบ 5 นาที แม่ตกใจพูดขึ้นมาว่า

“อาเฮียก๊วยซิมเหลี่ยว” (พี่ชายเสียชีวิตแล้ว)

แม่มาเอะใจว่าเพราะ ไม่มีสายระโยงระยาง

ใช่ ผมไปไม่ทัน

แต่ผมได้เห็นอากู๋ ตอนที่ร่างกายอากู๋สะอาดสะอ้าน

ไม่ได้เห็นตอนอากู๋เจ็บปวด

ความตายงดงามแบบนี้ หละหรือ

ผมนึกถึงเรื่องราวข้างบนแทบทุกครั้ง

ที่ผมอ่านงานของมูราคามิ จบลง

สำหรับ สดับลมขับขาน ผมไม่ได้อ่านฉบับภาษาอังกฤษที่ชื่อ

Hear the Wind Sing แต่นี่คือ ปฐมบทของงานเขียนมูราคามิ

ผมไมได้อ่านปกหลังก่อน อ่านหนังสือ

เมื่ออ่านจบลงด้วยภาพเทาๆ ที่แสนอิ่มเอิบ

ผมจึงได้รู้จากปกหลังว่า ตลอดเรื่องที่อ่านจบลงไป

ตัวเอกของเรื่อง ไม่เคยได้รับการเอ่ยนาม

จริงด้วยสิ ผมอ่านจบโดยไม่ได้นึกถึงชื่อเขาเลย

ตำนานกล่าวว่า วันที่อากาศอบอุ่น ของฤดูใบไม้ผลิปี 1974

ขณะดูเบสบอล มูราคามิ เกิดแรงบันดาลใจเขียนงานแรกของเขาขึ้น

ซึ่งต่อมาถูกเรียกว่า Hear the Wind Sing

ผมชอบบทสนทนาท่อนหนึ่งในเล่มนี้

เป็นบทสนทนาระหว่างสายลมบนดาวอังคาร และหนุ่มนักท่องอวกาศ

“ไม่อาจเรียกว่ากระทันหัน เจ้าเดินมาในอุโมงค์เวลา กินเวลาทั้งสิ้นสิบห้าพันล้านปี

พวกเจ้ามีคำกล่าวว่าเวลาเหมือนติดปีกบิน สำหรับข้า ไม่มีการเกิดการตาย ข้าเป็นเพียงลมขับขาน”

“คำถามเดียวหากจะอนุญาตให้ถาม”

“ด้วยความยินดี”

“อยู่มานานขนาดนี้เรียนรู้อะไรบ้างหรือป่าว”

อากาศกระตุกวูบ สั่นกระเพื่อมเหมือนเสียงหัวเราะ

และแล้วก็เป็นความสงบนิ่งเหมือนชั่วนิรันดร์ของดาวอังคาร

เจ้าหนุ่มดึงปืนพกออกจากซอง ยกขึ้นจ่อขมับ แล้วลั่นไก

ต้อนรับเข้าสู่โลกของมูราคามิครับ

- ทิ้งความคิดสีเทาบนดาวดวงที่ 11 บ้างนะครับ -

ปล. ผมเคยพูดถึงงานของมูราคามิ ทั้ง Norwegian Wood, After the Quake,

After the Dark และ South of the Border,West of the Sun แล้วนะครั

Tags: hear the wind sing, มูราคามิ, หนังสือเล่มแรก39 Comments

เป็นอีกเล่มที่ไม่เคยอ่านจริงๆ
เมื่อไหร่จะรวบรวมหมดซะทีก็ไม่รู้ >_<
เพราะเคยอ่านแต่ภาษาไทย
เลยไม่มั่นใจจนถึงตอนนี้ว่าติดใจสำนวนของมุราคามิ
หรือว่าติดใจสำนวนของคนแปลกันแน่!!!

ขอบคุณที่แบ่งปันอะไรดีดีเสมอๆค่ะ

#1 By fablefa ~* on 2012-01-29 21:05

ไม่ต้องกังวลเลยครับ..

บ้านนี้ดีเยี่ยมมากมาย..

และเป็นที่น่าติดตามที่สุดครับผม..

^^

สู้ ๆ ครับผม big smile

#2 By - นิพันธ์ ทารีมุกข์ - on 2012-01-29 21:09

...บล้อกนี้แนะนำ แปลว่าได้เสียเงินเพิ่มแหงๆ
แต่คุ้มทุกครั้งที่เสียเลยจริงๆ big smile

#3 By 2521luck on 2012-01-29 21:12

ช่วงนี้ผมไม่ค่อยได้เข้ามาอ่านบล็อกเท่าไหร่+ไม่ค่อยได้อ่านหนังสือที่ดองๆไว้ แต่บล็อกนี้เป็นบล็อกที่น่าติดตามมากๆครับ confused smile

ปล.ได้ยินชื่อของมูราคามิมานาน แ่ต่ยังไม่เคยอ่านเลยครับ จากบทสนทนาที่ยกมา ดูมีประเด็นน่าสนใจดีครับ :)

#4 By Faith on 2012-01-29 21:57

#5 By Admin on 2012-01-29 23:38

ยังไม่เคยอ่านเลยคะ

บ้านพี่เอกแนะนำหนังสือดีๆ น่าอ่านเสมอคะ big smile

#6 By YiiM-YiiM on 2012-01-30 00:59

อืมม ต้องเอาไปคิดอีกนะเนี่ย ว่าจะอ่านดีมั้ย
too dark..ไปปะสำหรับเราเนี่ย
เรื่องเศร้า เครียดเยอะ อยากอ่านอะไรๆ แบบสุขสันต์ แบบ fastfood ...or a box of chocolate..then I can deal with a reality later...555+

#7 By rain drop hill on 2012-01-30 06:14

@fablefa คนแปลอย่างคุณนพดลแปลได้ดีมากๆ แต่ไม่ว่าแปลอย่างไร โครงหลักมันก็คือ มูราคามิ อ่านภาษาไหน ก็อ่านเถอะครับ ถ้าเราเสพแล้วสุข : )
@นิพันธ์ ขอบคุณมากๆที่ยังมาเยือนเรื่อยๆ ผ่าน Q1 ไป ผมน่าจะออกทัวร์เพื่อนๆเหมือนเดิมครับ
@2521luck น้องเป็นคนโชคดีจริงๆ ที่เลือกเป็นนักอ่านตั้งแต่อายุน้อยกว่าผม ดังนั้น คุณคงได้เสพสิ่งดีๆเยอะกว่าผมมากกกกเลย
@Faith ขอบคุณครับ คุณเป็นอีก 1 คนที่แวะมาสม่ำเสมอ เอาไว้หลัง Q1 ผมจะออกทัวร์ครับ
@admin ขอบคุณที่แวะมาครับ ดีใจเวลามีเพื่อนใหม่ๆเดินหลงทางเข้ามาครับ
@Yiim-Yiim น้องยิ้มต้องลองงาน มูราคามิครับ ลองสักเล่ม ใช่คือใช่ ไม่ใช่ก็บ๊ายบายกันไปเลย
@rain drop hill คุณแป้นครับ มันเป็นเรื่องหม่นๆ ที่อ่านจบทีไรผมสุขใจทุกทีอะครับ อ่านแล้วรู้สึกได้แรงบันดาลใจเขียนโน่นนี่อยู่เรื่อย คุณแป้นลองสักเล่มสิครับ แล้ว ตัดสินใจดูเอง
Hot!

#10 By The Eleventh Line : บรรทัดที่สิบเอ็ด on 2012-01-30 12:54

#11 By มาสเตอร์แชมป์ on 2012-01-30 13:15

@มาสเตอร์แชมป์ โอ๊ะโอ แวะมาเองเลยหรอครับ เป็นเกียรติมากๆและขอบคุณมากๆครับ ผมติดตามผลงานทั้งทาง A Day และ twitter อยู่นะครับ

#12 By The Eleventh Line : บรรทัดที่สิบเอ็ด on 2012-01-30 13:56

เล่มนี้ยังไม่ได้อ่านเลยค่ะ เรื่องยาวเพิ่งอ่าน South of the Border,West of the Sun ไปเล่มเดียวเอง ก็โอเค แต่ชอบพวกเรื่องสั้นของเขามากกว่าเยอะน่ะค่ะ สงสัยต้องลองพิสูจน์เรื่องยาวดูอีกสักเล่ม big smile

#13 By boon on 2012-01-30 16:11

ขอให้เครดิตคนแปลด้วยค่ะ big smile

#14 By utopui on 2012-01-30 17:42

เล่มนี้ชอบครับ พินบอลก็ชอบ
เพราะผมมีเพื่อนเป็นฝาแฝด หุหุ

#15 By พอกลอน ซาเสียง on 2012-01-30 18:00

ปลื้ม
South of the Border,West of the Sun
ค่ะ
Hot!

#16 By mungmingchch on 2012-01-30 20:11

เป็นหนังสือเล่มบางๆที่ไม่เร่งอ่านให้จบในวันเดียว..
เพื่อนเห็นแล้วยังอุทานว่า เล่มแค่นี้เนี่ยนะ!ยังอ่านไม่จบ!
เพราะปกติเป็นคนอ่านหนังสือเร็ว แต่เล่มนี้มีความรู้สึกว่าอยากละเลียดมากกว่า.. surprised smile

// เดินทางสู่ พินบอล,1973

Hot!

#17 By PUNGKLOM on 2012-01-30 22:51

อยากลองอ่านดูครับ ^^
ต้องลองไปหา
อยากได้แบบภาษาอังกฤษ
ไม่ทราบว่า หา ได้ที่ไหนบ้างครับ??

#18 By ดินสอน้ำหมึก on 2012-01-31 00:48

@boon อ่าน South of the Border แล้วแค่ โอเคหรอครับ T_T” เล่มนั้นผอ่านฉบับอังกฤษต่อจาก Norwegian Wood แล้วก็ชอบมากครับ เคยมาเล่าถึงในนี้แล้วเหมือนกันครับ สำหรับเล่มนี้ไม่ยาวครับ แม้จะร้อยกว่าหน้าแต่หน้าติ๊ดเดียวครับ อ่านแป๊บเดียวจบครับ
@utopui ช่ายยยย คนแปลมีผลต่อรสชาติมากๆครับ
@พอกลอน ซาเสียง เดี๋ยวจะอ่านพินบอลต่อครับ ช่วงนี้ต้องหาเล่มเล็กๆอ่านก่อน เล่มใหญ่อาจจะอ่านไม่จบ พินบอล เป็นเรื่องคู่แฝดหรอครับ น่าสนุกดีแฮะ
@mungmingchch ช่ายยยยย ชอบๆๆครับ ผมเคยเอามาเล่าไว้เหมือนกัน ได้อ่าน Norwegian Wood, After the Dark, After the Quake หรือยังเอ่ยยยย สนุกนะครับ
@PUNGKLOM เข้าใจความรู้สึกแบบนี้เลย บางช่วงบางตอนมันอยากอ่านแล้วนึกภาพของตัวเองไปทาบแล้วมันจะรู้สึกชัด และ อุ่น ตอนผมอ่าน Norwegian Wood ตอนนั้นผมก็อินมากเลยครับ
@ดินสอน้ำหมึก ภาษาอังกฤษผมชอบซื้อที่ Kinokuniya ครับ แต่พวก Asia Book ก็มีครับ ถ้าคุณเดินไป Kino ผมว่าคุณจะแอบหลงรักรูปเล่มหนังสือของ Murakami ทั้ง series …. สันปกขาวเรียบ พร้อมตัวหนังสือดำ เอามาเรียงบนชั้นหนังสือแล้ว เจ๋งนัก

#22 By The Eleventh Line : บรรทัดที่สิบเอ็ด on 2012-01-31 10:10

เคยได้ยินชื่อมุราคามิมานาน แต่ไม่เคยอ่านเลยครับ
เข้าใจว่าเจ๋งมาก

งานเขาออก Dark หน่อยหรือเปล่าครับ

ผมกลัวอ่านแล้วจะหดหู่
ช่วยแนะนำได้มั้ยครับ

#23 By Thai_RF_Engineer on 2012-01-31 10:42

@ Thai_RF_Engineer อย่าเรียกว่าแนะนำเลยครับ เอาเป็นว่าเล่าประสบการณ์อ่านสู่กันดีกว่า หนังสือเล่มแรกของมูราคามิที่ผมอ่าน คือ เรือเชื่องช้าสู่เมืองจีน อ่านจบ บอกกับตัวเองเลยว่า เราลาจากกัน ... แต่พอผมมาเขียน blog มีเพื่อนใน blog บอกว่า ลองอ่านจาก Norwegian Wood ก่อนสิ พอผมอ่านแล้วแบบ เฮ้ย โคตรมีความสุขที่ได้อ่านหนังสือเล่มนี้ ดีใจที่รู้จักมูราคามิเสียที จากนั้นก็ไล่อ่านมาเรื่อยๆ จนเป็น collection สะสมไปแล้ว เพราะ หนังสือฉบับอังกฤษของมูราคามิ เอามาเรียงเป็น series บนตู้หนังสือจะงามมาก ถามว่าอ่านแล้ว dark มั้ย เนื้อเรื่องมันหม่นๆ แต่มันหม่นแบบเหมือนชีวิตเรา ชีวิตที่บางทีเรามองข้าม ชีวิตที่เราเห็นแล้วทำรังเกียจแต่เป็นการรังเกลียดแบบเกลียดปลาไหลกินน้ำแกงอะครับ ผมอยากรบกวนแวะที่ http://theeleventhline.exteen.com/20101118/74-norwegian-wood เพราะมันเป็น entry ที่ผมว่าผมอธิบายความรู้สึกในการอ่านงานของมูราคามิ ได้ชัดที่สุดนะครับ …. เอาเป็นว่า เรื่องมันมัวๆแต่ อ่านจบแล้วผมมีความสุขทุกเล่มเลยครับ

#24 By The Eleventh Line : บรรทัดที่สิบเอ็ด on 2012-01-31 11:05

เพิ่งซื้อมาวันก่อนเองค่ะ
แต่ซื้อมาแค่เล่ม1-2 เป็นกลยุทธ์หักห้ามตัวเองอย่างหนึ่ง
เพราะชอบอ่านรวดเดียวจบ พอไม่มีเล่ม3ก็เลยไม่อ่าน open-mounthed smile

บางครั้งก็เคยคิดแบบ#1 ว่าเราติดสำนวนคนแปลหรือของมูราคามิกันแน่ เลยไปซื้อเล่มภาษาอังกฤษมาอ่าน เสน่ห์ของมูราคามิข้ามขีดจำกัดของภาษาไปแล้วล่ะค่ะ

#25 By daveySPICE! on 2012-01-31 11:36

คิดว่าสักวันจะอ่านไตรภาคนี้อีกรอบ.. big smile

#26 By เจ้าหญิงน้ำแข็ง on 2012-01-31 11:43

ไม่เคยติดตามนิยายญี่ปุ่นน่ะ เลยไม่ค่อยรู้มาก นอกจากนิยายผีดุๆน่ะ มันน่าค้นหาคำตอบเพราะมันงง อิอิ

#27 By atpt1978 on 2012-01-31 11:45

ตอนอ่าน South of the Border,West of the Sun อ่านแล้วก็รู้สึกดีแต่ส่วนตัวแอบรู้สึกว่ามันยืดไปหน่อยน่ะค่ะ (ทั้งๆที่มันสั้น) แต่ตอนอ่านเรื่องสั้นจะไม่ค่อยรู้สึกแบบนั้นค่ะ

#28 By boon on 2012-01-31 12:24

Norwegian Wood ทำหนังด้วยนี่คะ :)

#29 By Messarin on 2012-01-31 22:56

ต้องตามอ่านขอมูราคามิ ซะแล้วววว

#30 By Boymang*~ on 2012-02-01 13:30

อยากจะอ่านตอนนี้แล้วสิ
อยากอ่านจัง!! cry

#31 By : : p l o y d : : on 2012-02-01 21:48

ไม่ได้แวะมานานเลย
หนังสือยังคงน่าอ่านเช่นเดิมนะคะ
ชอบประโยคที่ว่าผู้บัญญัติ ให้สีเทา เป็นเฉดสีฉูดฉาด

เพราะตอนนี้จิตใจเศร้าหมองมากค่ะ อยากได้สีสันมาเติมเต็มบ้างจัง

#32 By katak on 2012-02-02 20:29

งานดีอีกเเล้วนักเขียนคนนี้ :))
Hot!

#33 By มันเผา on 2012-02-03 19:09

ขอบคุณสำหรับความรู้ครับ จะนำไปใช้ให้เป็นประโยชน์

#34 By andychuzley on 2012-02-05 12:25

มูราคามิสุดยอดมากครับ

แต่ผมชอบสำนวนแปลคุณโตมร สุขปรีชา มากกว่าครับ คิดว่ามันละเมียดและสนุกกว่า

#35 By keaaaa on 2012-02-05 13:22

#36 By keaaaa on 2012-02-05 13:23

นาน ๆ จะเข้ามา เลยแวะมาหาครับ ...
บอกตรง ๆ ว่าอ่านผ่าน ๆ
ที่อ่านผ่าน ๆ เพราะกลัวว่าถ้าอ่านจริง ๆ จัง ๆ แล้วจะเกิดกิเลส อยากได้หนังสืออีก .. เพราะตอนนี้ หาซื้อหนังสือยากจริง ๆ ครับ ... ครวที่แล้วสั่งซื้อผ่านอินเตอร์เน็ต ... พอของมาส่ง ปรากฏว่าเสียหายไปหลายเล่ม แล้วหาคนรับผิดชอบไม่ได้ ไปรษณีย์ที่นี่ใช้ไม่ได้จริง ๆ sad smile