The 11th Line

 Haruki Murakami เขียน

Vintagebook London

ราคา 450 บาท ที่ Asia Book

ISBN 978-0-099-44857-0

คำเตือน

ถ้าคุณยังไม่เคยอ่านงานของ “มูราคามิ” คุณอ่าน entry นี้ได้

แต่ผมอยากให้คุณเริ่มอ่าน “มูราคามิ” จาก Norwegian Wood ก่อนครับ

http://theeleventhline.exteen.com/20101118/74-norwegian-wood

Degree ความแรงของ South of the Border West of the Sun

อาจจะไม่แรงเท่า Norwegian Wood ซึ่งผมถือว่าเป็น Vodka

แต่เชื่อสิครับ ว่า South of the Border West of the Sun คือ เบียร์รสเด็ด

นึกออกมั้ยครับ ว่า คุณจะดื่มเบียร์ ตอนไหน และ มันทำอะไรกับคุณ

ใช่ครับ เบียร์ดื่มแล้วเพิ่มความสนุก

ดังนั้นคุณจึงได้ยิน “จน เครียด กินเหล้า (ไม่กินเบียร์ ฮา)”

อ่าน South of the Border West of the Sun แล้ว

ผมรู้สึกสดชื่น … ที่ได้อ่านงานแบบนี้ครับ

“มูราคามิ” เขียนเรื่อง “รักครั้งแรก” ได้แปลกดีแท้

เป็นรักครั้งแรกที่ลึกล้ำ เหมือนที่ใครๆว่ากัน

แต่ถ้าแค่นั้น มันจะไม่ใช่ “มูราคามิ”

“มูราคามิ” เขียนเรื่อง “รักครั้งแรก” โดยมีพล็อตของการพลัดพราก

เป็นการพลัดพลาดที่มีครอบครัวมาเกี่ยวข้อง สูตรสำเร็จความสะเทือนใจ

แต่ถ้าแค่นั้น มันจะไม่ใช่ “มูราคามิ”

ผมไม่แน่ใจนักว่าเขาตั้งใจเขียนเรื่องรัก หรือ ฆาตรกรรมความรัก

มันเป็นความรักชั้นยอด หรือ การแก้แค้นที่แสบสันต์

แต่ผมคิดว่าผมเข้าใจความรู้สึกนั้น

และคุณก็คงจะเช่นกัน … ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง คุณเคยผ่านประสบการณ์แบบนี้

หากได้อ่านงานของ “มูราคามิ” เล่มนี้ … คุณจะระลึกถึง ณ จุดหนึ่งนั้นของเวลา

ในเรื่องไม่มีใครตาย นอกจากหัวใจที่แห้งลง

ผมเชื่อว่า เราทุกคน มีเงาดำๆ ที่ทาบตัวเองอยู่ มันเป็น “ด้านมืดของเรา”

และในวันที่ ท้องฟ้าเป็นใจ ….

เงาดำๆนั้น จะออกมากลืนไปกลับฝูงชนจนไม่มีใครสังเกตเห็น

และถ้าเงาดำนั้น แข็งแรงพอ แม้ในวันแดดจัด

ก็ไม่มีใครสังเกตเงาดำนั้นของคุณ … เพราะเข้าใจว่าเป็นเพียง “เงาแดดธรรมดา”

“มูราคามิ” ทำให้เงาดำๆนั้นมีสีสัน

ความรักแสนลึกลับ ที่เริ่มจากความเว้าแหว่งและไม่สมบูรณ์

ตามที่เขาถนัด และเขามาเล่นได้งดงามอีกครั้ง (หรือ หลายครั้งแล้ว)

สำหรับเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งๆ … ผมนับถือเขาจริงๆ ที่เขาหาความเว้าแหว่งมาเล่นได้เสมอ

In the world I grew up in, a typical family had two or three children.

My childhood friends were all members of such stereotypical families.

If not two kinds in the family, then three; if not three, then two.

Families with six or seven children kids were few and far between,

but even more unusual families with only one child.

I happened to be one of the unusual ones!!

…..

…..

An only child, eh? Spoiled, weak and self-centered, I bet.

That kind of knee-jerk reaction depressed me, and hurt.

But what depressed and hurt me more was something else:

The fact that everything they thought about me was true.

และเมื่อวันนั้นมาถึง

In the six years I went to elementary school, I met just one other only child.

Her last name was Shoimamoto. Soon after she was born, she caught polio.

On top of that, she’d transferred to our school at the end of fifth grade.

Compared with me, then she had a terrible load of psychological baggage to struggle with.

No matter what happened, she’d manage a smile.

ความรักงามๆ ก็เกิดขึ้น

และฉาก erotic เล็กๆ ที่ไม่โจ๋งครึ่ม

แต่ sexy เร้าอารมณ์ สะอาดและงดงาม ดีแท้ๆ

ลองสัมผัสดูนะครับ … แล้วบอกผมด้วยถ้าคุณว่าไม่จริง

On December day near Christmas, Shimamoto and I were sitting in her living room.

Her mother was out and we were alone. It was cloudy, dark winter afternoon…..

…..

….

Off the distance, Nat King Cole was singing “South of the Border”.

When I opened my eyes, Shimamoto was still moving her fingers along her skirt.

Somewhere deep inside my body I felt an exquisitely sweet ache.

….

….

I feel sure she was attracted to me as a member of the opposite sex.

But I had no idea how to deal with those feeling. Shimamoto didn’t either.

We held hands just once. She was leading me somewhere and

grabbed my hand as if to say

“This way – Hurry up” Our hands were clasped together for ten second at most,

but to me it felt more like thirty minutes.

…

…

In the space of those ten seconds I became a tiny bird, fluttering in the air,

The wind rushing by….

ทำอย่างไรดี ถ้าผมจะบอกว่า ผมหลงรัก “มูราคามิ” เข้าเต็มแรง

มันไม่ใช่เรื่องแปลกเลย … ที่ผมกลายเป็น stereo type ไปซะแล้ว

What’s wrong to be typical?

แหม่ …. อยากได้ลายเซ็นต์ “มูราคามิ” จริงๆ

- ร่องรอยการมาเยือนดาวดวงที่ 11 เร้าอารมณ์ผมเสมอ -